Ikusi makusi

Creative Commonsek lizentzia/ziurtagiri berri bat atera du, CC0 izena duena. Dauden lizentzia ugariekin, beste bat gehiago zertarako behar den galdetuko dio bere buruari batek baino gehiagok. Ba ziurtagiri honek hutsune garrantzitsu bat betetzen du, izan ere, munduko legedia askok jabetza publikoa onartu (eta babestu) egiten dute, baina egileei ez diete aukerarik ematen beraien lanak zuzenean jabetza publikoan jartzen. Legedia bakoitzak arautzen duen epe bat itxaron beharra dago lan horiek jabetza publikoan sar daitezen.

Ziurtagiri honek hutsune garrantzitsu bat betetzen du, izan ere, munduko legedia askok jabetza publikoa onartu (eta babestu) egiten dute, baina egileei ez diete aukerarik ematen beraien lanak zuzenean jabetza publikoan jartzen

Amerikar Estatu Batuetako legediak, egileek lanak zuzenean jabetza publikoan uztea ahalbidetzen du eta horretarako sortu zuen Creative Commonsek CC PD ziurtagiria. Baina Europan (Frantziar eta Espainiar estatuak barne), aukera hau ez da aurreikusten eta egileok ezin ditugu gure lanak guztiz askatu. Egilea hil eta 70 urte itxaron behar dira horretarako.

Egoera honen aurrean, nik guztiz legezkoa ez den zerbait egitea erabaki nuen: naiz eta legeak ez aurreikusi, nik sortutako edukiak jabetza publikoan uzten ditudala esatea. Gaur arte, hau izan da webgune honetako oinean agertzen zen azalpena: “Webgune honetako eduki guztiak, bestelakoa ohartarazi ezean, jabetza publikoan uzten dira.”

Baina hau egitea arriskutsua da, legeak dioenaren aurka doan zerbait jarriz gero, nik jarritako oharra baliogabetzat hartu bait zitekeen eta beraz, hori jartzea ezer ez jartzea bezala hartu liteke. Hau da, ikuspegi legal zorrotz batetik, eduki guztiak copyright murriztailea dutela ulertu daiteke.

Hori konpontzeko, aukeran dauden lizentzia legal guztien artean askeenatako bat aukeratu nezake (adibidez CC BY lizentzia), baina kasu horretan, nik nahi ez nituen betebeharrak gehitzen egongo nintzateke, eta hori zen hain zuzen nik saihestu nahi nuena. CC BY lizentziaren kasuan, norbaitek nik sortutako testu, argazki edo irudi bat erabiltzen duen bakoitzean, ezinbestez, nire egiletasuna aipatu behar du.

Beraz, nik sortutako edukiek ahalik zabalkunde handiena izan zezaten, lege ohar zehazgabe hori erabiltzea erabaki nuen. Noski, nik bezala, bai Europan, bai munduko txoko askotan erabaki bera hartu duten jende asko dago. Gu guztiontzat hain zuzen sortu du Creative Commonsek CC0 ziurtagiria (CC0 ez da lizentzia bat, baizik eta, jabetza publikoaren lege oharra bezala, ziurtagiri bat).

Oraindik euskaraketa ofizialik ez duen testu honek, ondokoa dio gutxi gora behera: “Dokumentu honi lan bat esleitu dion pertsonak, bere lana komunitateari eskaini dio, jabetza intelektualaren legearen arabera izan ditzakeen eskubide guztiei uko eginez, eta baita erlazioa izan dezaketen beste edozein egile eskubideri ere, beti ere, legeak ahalbidetzen duen neurrian.”

Hau da, egileak lanaren gainean izan ditzakeen eskubide guztiei uko egiten die, eta legeak eskubide guztiei uko egiten uzten ez badio, ba ukatu ditzakeen eskubide guztiei behintzat bai.

Hemendik aurrera, webgune honek bere oinean azalpen hau izango du: “Webgune honetako eduki guztiak, bestelakoa ohartarazi ezean, legeak ahalbidetzen duen neurrian, jabetza publikoan uzten dira.”

Espainiar estatuko jabetza intelektualaren legearen arabera, egileek eskubide mota bi dituzte: eskubide moralak, ukatu ezin direnak, eta ustiapen eskubideak, egileak erabili, norbaiti utzi edo besterik gabe ukatu egin ditzakeenak. Lan bat jabetza publikora heltzen denean, ustiapen eskubideak iraungi egiten dira eta eskubide moralak, erakunde publikoek babesten dituzte (teorian behintzat horrela da).

Ustiapen eskubideei uko egitea, lan bat jabetza publikoan uztea bezala dela pentsa daiteke, baina ez da horrela

Beraz, ustiapen eskubideei uko egitea, lan bat jabetza publikoan uztea bezala dela pentsa daiteke, baina ez da horrela. Izan ere, Espainiar estatuko legediaren arabera (Europa osoan bezalatsu), egilea hiltzen denean lana ez da jabetza publikoan sartzen. Beste 70 urte gehiago igaro behar dira horretarako, eta bitartean, egilearen oinordekoek kudeatzen dituzte lanaren inguruko eskubide guztiak. Beraz, naiz eta egileak, bizirik dagoela, ustiapen eskubideei uko egin, bera hildakoan, oinordekoek, legalki lanarekiko eskubide guztiak jasotzen dituzte eta ustiapen eskubideak beste era batera erabil ditzakete.

Amerikar Estatu Batuetako legediak egiten duen bezala, egile batek lan bat jabetza publikoan uztea aurreikusi ezean, ez dago inolako lizentziarik ez ziurtagiririk lan bat aurretiaz benetan jabetza publikoan uzten duena

Laburbilduz, Amerikar Estatu Batuetako legediak egiten duen bezala, egile batek lan bat jabetza publikoan uztea aurreikusi ezean, ez dago inolako lizentziarik ez ziurtagiririk lan bat aurretiaz benetan jabetza publikoan uzten duena. Beraz, aukera ona izan daiteke CC0 bezalako lege ohar bat erabiltzea, azaldutako arrazoiengatik eta baita beste batzurengatik ere:

• Egileak ahalko balu, lana jabetza publikoan utziko zukeela argi uzten duelako,
• Ziurtagiri hau ikuspuntu unibersal batekin sortu delako eta lan bakoitzari dagokion legediaren zehetasunetan sartzen ez delako,
• Eta azkenik, etorkizunean legedia aldatuz gero, naiz eta egileak bere garaian lana jabetza publikoan utzi ezin izan, horrelako lege ohar bati esker, lana bide arruntetik baino azkarrago jabetza publikora heltzeko aukera irekita dagoelako…

Bukatzeko, hona hemen Creative Commons-ek ematen dituen aukera desberdinak, askeak diren ala ez, copyleft diren ala ez eta abar laburbiltzen duen irudi eguneratua:

Artikulu honetan agertzen diren irudi originalak SVG formatu irekian eskuratu nahi dituenak, hemen dauzka:

creativecommons-semaforoa.tar.gz (93 KB)

Informazio gehiago:

• About CC0
• CC0
• CC0 legal code
• CC0 FAQ
• Jabetza publikoa

Erlaziodun artikuluak:

• Jabetza publikoa
• Jabetza publikoaren eguna 2009

Etiketak: cc0, creative commons, jabetza intelektuala, jabetza publikoa, meta, SVG

Irudi originala

Testu hau argitaratzen den egunean, Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan burututako hauteskundeak igarota egongo dira. Hauteskundeei buruzko datuak eta analisiek, hala ere, jarraituko dute eta aurkeztu ahal izan diren alderdi politikoak Euskal Autonomia Erkidegoko parlamentuko eserlekuak beraien artean banatzen ibiliko dira. Baina hori guztia etorkizuna da niretzat, gaur, testu hau idazten dudan egun hau, hauteskundeen bezperako eguna baita.

Gaur, alderdien kanpainak eten egin dira eta ohi bezala Euskal Herriko zatitxo honetan bizi garen herritarroi hausnarketarako gonbitea luzatu digute. Eta horretan ari naiz. Baina behin pentsatzen hasita, alderdien aukeretatik haratago joan naiz. Alderdien sistema berari buruz hasi naiz hausnartzen.

Alderdien akatsak

Izan ere, gurea ordezkaritzan oinarritutako demokrazia da. Hori, noski, enpresek eta presio lobbyek boterean dauden alderdi politikoengan duten eragina alboratzen badugu da egia (bistan da hierarkiako tontorrean ibilitako politikariak banku eta antzeko enpresa boteretsuetan nola bukatzen duten). Kontua da, ordezkaritza-demokrazia honetan, herritarren ikuspegi, arrazoi eta argumentu zenbatezinak alderdi politiko gutxi batzutan multzokatzen direla, eta hauek, botere osoa dute lau urte luzetan zehar herritar guztien baliabideak kudeatzeko (legedia, garraio eredua, hezkuntza sistema, eta abar), lurralde osoa beraiek egokia ikusten duten bezala zuzenduz. Guk, bitartean, ezer gutxi egin dezakegu. Funtsean, beste lau urte itxaron eta berriz ere aukeren arteko bat hautatu. Argi dago gurea oso sistema mugatua dela; gainera, nire ustez, asko hobe daiteke.

Egungo sistema egokia iruditzen al zaizue? Azaldu dudan bezala, niri ez zait batere egokia iruditzen. Eta ziur nago irakurle asko nirekin ados egongo dela, egungo sistemak akats mordoa dituela ondo baino hobeto erakutsi baitu: politikariek boterea metatzen dute eta horrek ustelkeria sorrarazten du (Irungo Ogasuna); alderdi politikoak beraien artean etengabeko lehian daude eta arazo/erronka garrantzitsu askoren aurrean, adostasuna bilatu beharrean kontrakoa egiten dute, gaiak arerioa erasotzeko erabiliz (Gernikako Estatutua ez betetzea); alderdi bakoitzak hainbat eta hainbat herritar ordezkatzen ditu eta gai zehatz askoren aurrean, bozkatzaileek gai horri buruz benetan zein iritzi duten zehazki ez dakite (Irakeko gerra, AHTren eraikuntza, Abortuaren Legea); batzutan, aipatutako borroka horien ondorioz, eta arrazoi taktikoak argudiatuz, alderdiek hauteskunde kanpainan esandakoaren kontrakoa egiten dute, bozkatu dieten herritarren nahiak salduz (Nafarroako hauteskundeen ondoren PSNk UPNrekin tratua egitea). Luze jarrai genezake ordezkaritza-demokraziak berezkoak dituen hainbat arazo zenbatzen.

Teknologia berriek ematen dituzten aukerak ikusita, gizarte antolaketa eta koordinaketa sistema egokiagoak bilatzeko gero eta aitzakia gutxiago dago

Egungo sistema egokiena iruditzen al zaizue? Niri ez, inola ere ez. Nire ustez, teknologia berriek ematen dituzten aukerak ikusita, gizarte antolaketa eta koordinaketa sistema egokiagoak bilatzeko gero eta aitzakia gutxiago dago.

Gaur egun, herritar gero eta gehiagok telefono mugikorrak erabiltzen dituzte, Interneten nabigatzen dute, foroetan informazioa bilatzen dute eta, noiz edo noiz, parte hartzera ere iristen dira. Eta datozen urteetan joera honek jarraitu egingo du, zalantzarik gabe. Beraz, tresna hauek demokrazia zuzenagoa eraikitzeko egokiak izan daitezke, egungo sistemak eskaintzen ez dituen ezaugarriak baitituzte: bat-batekotasuna, nahi beste bozketa era erosoan egiteko aukera, iritziak emateko eta partekatzeko aukera, adostasuna bilatzeko tresnak, gauden lekutik mugitu gabe parte hartzeko aukera, eta abar. Baina nola uztartu ezaugarri berritzaile horiek politika egiteko era berri batekin?

Hiru adibide berritzaile

Aldaketa hau egitea zaila dela pentsa daiteke, utopia hutsa ere izan daiteke askorentzat. Baina historiak erakusten duen bezala, aldaketa gehienak urrats txikien bitartez gauzatzen dira. Teknologia berriak, Internet sozialarekin eta sare sozialekin lotuta dagoen Web 2.0 delakoaren laguntzaz, gure artean erlazionatzeko era aldatzen hasi dira jada. Gutxi-gutxika lanpostu asko eraldatzen doaz, baita hedabideak, ikasteko erak, aisia eta noski, politika egiteko era ere.

Adibide bezala, urte honetako urtarrilean Ezker Batua-Berdeak koalizioak bere hauteskunde programa osatzeko erabili duen bide berritzailea aipa daiteke. Euskal alderdi politiko honek, Zabaldu.com webguneak albisteak elkarbanatzeko erabiltzen duen tresna berdina erabili zuen alderdiarentzako garrantzitsuenak izan zitezkeen arazoak/erronkak aukeratzeko. Beraz, edonork zuen aukera proposatutako gai bati buruz bere iritzia emateko, bozkatzeko eta baita norbere gaiak proposatzeko ere. Ekimen hau oso interesgarria iruditzen zait, sakondu beharrekoa, alderdiko bozkatzaileei betiko bozka mutua emateaz gain, edukiak zehazten laguntzeko aukera ematen baitie.

Partido de Internet alderdia ere aipatzeko modukoa da; izan ere, bere helburua Estatu espainoleko Legebiltzarrean alderdiak hartuko dituen erabaki guztiak bozkatzaileen iritzien arabera automatikoki kalkulatzea da. Horretarako, bozkatzaileek beraien arteko sareak sor ditzakete eta gai zehatzak bozkatuko dituzten ordezkariak ere ezar ditzakete. Beraz, teknologia berrien bitartez, alderdi politiko honek guk nahi dugun ordezkaritza maila eskainiko digu; hala, bozketa guztietan parte hartzen badugu, demokraziarik zuzenenera helduko gara.

2005hiritarrok.net webgunean adibidez, ondoko herriek hartu dute parte: Basauri, Hernani, Laudio, Sopela, Sestao, Oiartzun, Bakio, Bermeo eta Ermua

Udal mailan ere ari dira egiten era honetako saiakerak. 2005hiritarrok.net webgunean adibidez, ondoko herriek hartu dute parte: Basauri, Hernani, Laudio, Sopela, Sestao, Oiartzun, Bakio, Bermeo eta Ermua. Laster Agurain ere batuko da. Bertan, herri bakoitzeko herritarrek Udalari proposamenak egiteko aukera dute eta besteek iruzkinak egin eta proposamenak bozkatzen dituzte, denen artean atxikimendu gehien dituzten proposamenak hautatuz. Herritarrak arduratzen dituzten gaiak nolabait ezagunak egiten zaizkigu: Sopelan autoentzako TAOri buruzko kexak, Basaurin euskara planari buruzko eskaerak, Laudion kiroldegiaren erabilerari buruzko galderak, eta abar. Noski, Udalak gero arazo eta erronka horiei bidea eman behar die, herritarrek bide tradizionalak erabili balituzte bezala.

Politikaren eraldaketa

Hiru ekimen hauek baliagarriak badira ere, hasiera besterik ez dira. Wikipediak edukiak adosteko duen sistema, Zabalduk albiste interesgarrienak aukeratzeko duen sistema (karma deitzen den adierazle bat erabiltzen duena), eta beste webgune batzuk beraien esparruan demokrazia zuzenagoak gauzatzeko erabiltzen dituzten sistemak errealitate bat dira dagoeneko, ondo dabiltzala frogatu dute eta denbora kontua izan beharko luke sistema hauen abantailak ere politika arruntera heltzea.

Herritar guztien eskubideak kontutan dituen gizarte batek beti mantendu behar du gutxieneko ordezkaritza maila egoki bat

Horretarako, teknologia berrien inguruko heziketa indartzea, herrietan doako wifi konexioak eskaintzea eta antzeko ekimenak aurrera ateratzea dira e-demokrazia sustatzeko era egokiak. Baina kontuz, ez gaitzala berritasunak itsutu. Tresna hauen guztien erabilera areagotzeak fruitu bikainak eman ditzake, baina demokrazia zuzena utopia bat dela ez dugu ahaztu behar. Herritar guztien eskubideak kontutan dituen gizarte batek beti mantendu behar du gutxieneko ordezkaritza maila egoki bat: haurrentzako, zaharrentzako, gaixoentzako, elbarrientzako eta abar.

Aukera dugu boterea, hein handi batean behintzat, herritarrengana itzul dadin, bakoitzak nahi duen parte hartze maila eskuratuz

Politika 2.0 delakoak alderdi politikoen sistema alde batera uzten lagun gaitzake, horrekin batera sistema honek berezkoak dituen arazo asko ekidinez (botere metaketa, herritarren parte hartze oso murriztua, gizartearen arazo/erronka desberdinak trukeko txanpon soilak bihurtzea, etab.). Aukera dugu boterea, hein handi batean behintzat, herritarrengana itzul dadin, bakoitzak nahi duen parte hartze maila eskuratuz. Horrela, politikaren protagonismoa alderdietatik eta politikari profesionaletatik kendu eta herritarroi eta benetan arduratzen gaituzten arazo eta erronkei emango diogu. Helburu paregabeak dira horiek, baina bidea asko landu beharra dago oraindik.

Zailtasun berriak aurkituko ditugu eta orain dauzkagun akatsak sistema berrian errepika ez daitezen adi ibili beharko dugu. Arazoak begien bistan daude: teknologia berrien erabilera herritar askorentzat oraindik oztopo bat izatea, gizakiak aldaketarako duen berezko erresistentzia, politikari profesionalen ordez elite intelektual batek eragin handiegia izatea, enpresek eta presio lobbyek egungo sistema kontrolatzen duten bezala sistema berri hori ere kontrolatzeko era aurkitzen saiatzea. Baina gizarteko beste atal askotan egiten ari garen bezala, politikagintzan ere teknologia berriek eskaintzen dizkiguten aukera paregabeetatik onurak nola aurkitu zehazten saiatu behar dugu. Demokrazia maila hobeagoa lortzeko aukera dugu eta, ezbairik gabe, merezi du lan horretan aritzeak.

Argitaraketa: Artikulu hau GARA egunkariko GAUR8 larunbateko gehigarrirako prestatu dut eta 2009ko martxoaren 7an argitaratu da.

Erlaziodun artikuluak:

• Hauteskundeak Interneten

Beste hizkuntzak: castellano

Etiketak: alderdi politikoak, ezker batua, gara, gaur8, politika, politika 2.0, psn, upn, web 2.0

Irudi originala

Hauteskundeak heldu zaizkigu Euskal Herriko parte batera. Eta beti bezala, bozgorailuak deika ditugu kaleetan, mitinak enparantzetan, alderdien mezuak telebistetan, gure izenean heltzen diren bozak etxeko postontzian, kartelak kaleko hormetan, mota guztietako elkarrizketak eta eztabaidak egunkari, irrati eta telebistetan, eta abar. Aurten ere bai, betiko lez. Interneten ere, alderdi politikoak gora, hauteskunde kanpaina behera, zein garaitan gauden gogorarazten diguten hamaika seinale aurkitzen ditugu han eta hemen. Aurten ere bai, baina ez betiko lez, baizik eta gehiago. Askoz gehiago.

Obama aitzindari

Barack Obamak irabazi berri dituen hauteskundeetan, Internet erabiltzeko izan duen moduak emaitzetan pisua izan duela diote adituek. Kanpainak iraun zuen bitartean, astero bideo berri bat igotzen zuen Youtube webgune ezagunean. Bere hautagaitzaren webgunean Creative Commons sortako lizentzia aske bat jarri zuen, nahi zuenak edukiak kopia eta zabal zitzan. Ez hori bakarrik, Ameriketako Estatu Batuetako presidente bilakatu eta berehala, Etxe Zuriko webgunean ere lizentzia aske berdina ezarri du. Teknologia berriak eta Interneteko sare sozialak bere onurarako inork baino hobeto erabiltzen jakin duela diote denek, eta Obamak boto gehiago lortzeko bidea zein den erakutsi ondoren, espero zitekeen bezala, euskal alderdi politikoek sarea inoiz baino gehiago erabiltzen hari dira hauteskunde hauetan.

Youtubera mitin eta hitzaldietako bideoak igotzen dituzte, Flickr-en ekitaldietako argazkiak jartzen dituzte, Facebooken alderdi politikoaren taldea sortu eta ekitaldi guztien berri ematen dute

Hori horrela dela konturatzeko, euskal alderdi politikoen webguneetatik itzuli bat egitea besterik ez dago. Urte dezente dira euskal alderdi politikoak Interneten daudela, hori ez da ahaztu behar, baina hauteskunde hauetan tresna eta osagai berriak erabiltzera ausartu dira, batere beldurrik gabe eta guztiak batera gainera. Ia guztiek, Youtubera mitin eta hitzaldietako bideoak igotzen dituzte, Flickr-en ekitaldietako argazkiak jartzen dituzte, Facebooken alderdi politikoaren taldea sortu eta ekitaldi guztien berri ematen dute, Tuentin gauza bera, eta abar.

Alderdi askotan, politikariek idazten dituzten blogetako edukiak RSS bitartez biltzen dituzte, bisitariak alderdiari buruz eta kanpainari buruz ondo informatuta egon daitezen. Horretaz gain, posta elektroniko bidez jasotzen den ohiko buletinean izena emateko aukera ematen dute. Errepikakorra ez izatearren, nik ezberdintasunak errepasatuko ditut batik bat.

Euskal alderdiak

PSE-EE alderdiko Patxi Lopez hautagaia, adibidez, blogaria da. Noizbehinka bere blogeko iruzkinak erantzuten ditu eta beste blog batzutan ere egiten ditu iruzkinak. Twitter ere erabiltzen du eta mikroblogineko tresna honekin, bere ziberjarraitzaileen elkarrizketa bat erantzun du orain dela egun gutxi. Horretaz aparte, PSE-EEk hauteskunde hautarako sortu duen webgunean, “aldaketara batzeko” aukera ematen dio nahi duen orori Obamak erabilitako lelo bera baliatuz; izena eta herria sartu ondoren, alderdiko jarraitzaile guztiak mapa batean erakusten dira.

Redparaelcambio.org webgunean PSE-EEko jarraitzaileak beraien izena eta herria emanez “aldaketara batu” daitezke
Irudi originala

Alderdi Popularrak (PP) bere hautagaiari Basagoiti 2.0 deitzen dio alderdiko webgunean. Bertan, ohiko bideoez gain, Antonio Basagoitik berak bere argazki kamera txikiarekin ateratako bideo batzuk ere jarri dituzte. Antza, bideoblogaria bihurtu nahi dute beren hautagaia.

EAJko Juan Jose Ibarretxek ez du zuzenean edukirik igotzen Internetera, baina hauteskunde kanpainako jarraipen zehatza egin nahi dutenentzat, uneoro non dagoen eta zer egiten ari den azaltzen du bere webgunean. Ibarretxeren GPSa deitzen den orrialdean, zein herritan lo egiten duen, ekitaldiak non burutzen dituen eta autoz nondik nora doan erakusten duen mapa bat agertzen da. Hurrengo ekitaldia non izango den ere erakusten du orrialde bitxi honek.

Ibarretxe.com webgunean EAJ-PNVko hautagaiak kanpainan egiten duen guztia zuzenean erakusten da
Irudi originala

D3M hautes elkarteak, hauteskunde kanpaina burutzeko aukera gutxi izango zituela jakinda edo, oso txikiak (eta askorentzat ezezagunak) diren alderdi politikoek egiten dutena egin du; alegia, Internet oso gutxi erabili du. Webgune sinple bat, hainbat bideo eta blog bat (iruzkinik egiteko aukerarik ematen ez duena). Hori bai, eduki guztiak Creative Commons sortako lizentzia aske batekin argitaratu ditu. Eta Estatu espainiarrak bere hautagaitza legez kanpokotzat jo zuenean, aurkezten diren hiru herrialdetako boto-txartelak webgunean jarri zituen eskuragarri. Hortaz, Internet gehiegi erabili ez badute ere, ondo egokitu dute dituzten beharretara.

Eusko Alkartasunako (EA) eta Aralarreko webguneek kanpaina jarraitzeko ohiko aukerak ematen dituzte: egitarauak, ekitaldietako bideoak, alderdiko blogarien jarraipenak, eta abar.

Ezker Batua-Berdeak (EB-B) koalizioren Interneteko kanpainak, bere aldetik, berezitasun bat izan du. Orain dela hilabete bat, parte hartu nahi zuen orori, alderdiko hauteskunde programa web 2.0 motako tresna batekin zehazten laguntzeko aukera eman zioten; bakoitzak nahi zituen gaiak proposatzen zituen eta parte hartzaile guztiek izan zuten proposamenak eztabaidatu eta bozkatzeko aukera. Politika 2.0 hitza gero eta gehiago entzuten den garaiotan, modako sare sozialak erabili eta mapa ikusgarriak erakusteaz aparte, hauteskunde hauei begira euskal alderdi politikoek burutu dituzten ekimenen artean interesgarrienetakoa iruditzen zait.

Herri ekimenak

Baina teknologia berriek eta Internetek ematen dituzten aukerak ez dituzte politikariek bakarrik erabili. Izan ere, hauteskunde hauetan, herritarrak ere gerturatu dira politikariengana tresna hauen bitartez

Baina teknologia berriek eta Internetek ematen dituzten aukerak ez dituzte politikariek bakarrik erabili. Izan ere, hauteskunde hauetan, herritarrak ere gerturatu dira politikariengana tresna hauen bitartez. Politika 2.0 deitzen den euskal herritar blogari talde bateko kideek, alderdi politiko bakoitzari egin nahi zizkioten galderak adostu zituen; ondoren, erantzunak bideoz grabatzeko hitzordua egin zuten alderdietako kideekin. Azken asteotan Mikel Arana (EB-B), Rafa Larreina (EA), Idoia Mendia (PSE-EE), Izaskun Bilbao (EAJ-PNV), Josu Murgia (Aralar) eta Borja Semperrekin (PP) izan dira. Hurrengo helbidean ikus daitezke erantzunak: politika20.blip.tv.

Eusko Jaurlaritzak software askearen aldeko apustua egin dezan sinadura bilketa bat burutu duen beste euskal herritar talde bat, berriz, politikoengana zuzendu da eta gaiaren inguruan duten iritzia eta helburuak zehatz azaltzeko eskatu die lehendakaritzarako hautagaiei. Itziar Lopategi (D3M), Unai Ziarreta (EA), Javier Madrazo (EB-B) eta Patxi Lopezen (PSE-EE) erantzunak biltzen dituen txostena helbide honetan eskura daiteke: softwarelibreanahidugu.org.

Politikari gehienek, zoritxarrez, Internet telebista bezalako norabide bakarreko medioa balitz bezala erabiltzen dutez

Hauteskunde hauetan euskal alderdi politikoek Internet inoiz baino gehiago erabili dutela argi dago. Gehiago eta era gehiagotan. Bideo mordoa igotzeaz gain, Facebook eta Tuenti bezalako sare sozialen erabilerak nabarmen egin du gora. Batzuk eta besteek blog berri nahikotxo ere sortu dituzte, baina, hauteskundeak iragandakoan, maiz gertatzen den bezala, gehienak bertan behera utziko dituztelakoan nago.

Eta zergatik? Ba politikari gehienek, zoritxarrez, Internet telebista bezalako norabide bakarreko medioa balitz bezala erabiltzen dutelako. Hedabide arruntekin nahiko hauteskunde propaganda jasoko ez bagenu bezala, webguneak eta Interneteko sare sozialak guri bideo, testu eta mezu gehiago igortzeko erabiltzen dituzte. Oso tresna modernoak erabiltzen dituzte bai, baina betiko berdina egiteko. Propaganda 2.0 honek geunden lekura besterik eramango ez gaituela ulertu beharra daukagu.

Garrantzitsua da alderdi politikoak ekimen berritzaileak saiatzera bultzatzea. Eta baita guk geuk, herritarrok, teknologia berrien eta Interneten bitartez, demokrazia zuzena lantzeko ekimenak aurrera eramatea

Gizartearen norabidea markatu nahian, alderdi politikoak etengabe ari dira herritarrei gauzak esaten, baina inoiz ez dute jendeak dioena entzuten. Internet, beste hedabideak ez bezala, norabide anitzeko hedabidea da eta, ondorioz, bere erabileran sakontzen jarraituz gero, konturatu gabe ere, demokrazia zuzenago batera heltzeko bidea jorratzen joango da gizarte osoa (murgilduta gauden demokrazia ordezkatzaileko politikariak barne). Azken finean, Internet gure asmakizuna da eta gure onurarako sortu eta garatzen dugu.

Horiek horrela, garrantzitsua da alderdi politikoak ekimen berritzaileak saiatzera bultzatzea. Eta baita guk geuk, herritarrok, teknologia berrien eta Interneten bitartez, demokrazia zuzena lantzeko ekimenak aurrera eramatea.

Gizarte 2.0rik gabe ez da politika 2.0rik egongo. Alderdi aldaketa baino, sistema aldaketa eragin dezagun!

Argitaraketa: Artikulu hau GARA egunkariko GAUR8 larunbateko gehigarrirako prestatu dut eta 2009ko otsailaren 21ean argitaratu da.

Etiketak: alderdi politikoak, aralar, d3m, ea, eaj, ezker batua, gara, gaur8, hauteskundeak, politika, politika 2.0, pp, psoe, web 2.0